ಒಲುಮೆಯ ಚೆಲುಮೆಯ ತಾತ  

Posted by Divya A L in

ಅರವತ್ತು ವಯಸ್ಸಾದರೂ ಇಪ್ಪತ್ಟಿಗಿಂತ ಚುರುಕೂ

ಅವರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೆ ನಮಗೆ ಬೆರುಗು, ಆಮೇಲೆ ನಡುಗೂ

ನೋಡಲಿಕ್ಕೆ ಧಾರ್ವಾಡ್ ಪೇಡ

ಆದರೆ ಅವರ ಕಾಟ ಬೇಡ ಬೇಡ

ಹೀಗೊಂದು ದಿನ ನಾನು ಆರ್.ವಿ.ಸೀ.ಈ ಸೇರಿದೆ

ನನ್ನ ಗೆಳತಿ ಅಂದಳು - "ಇನ್ನ ನೀನು ಆಗೋದೇ"

ಯಾಕೆಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಆಕೆ ಅಂದಳು - "ಇಲ್ಲಿ ಕೊಡ್ತಾರೆ ತುಂಬಾ ಟಾರ್ಚರ್"

ಆಗ ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದರೂ ಈಗ ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆ ಆ ಟಾರ್ಚರ್ ಇದೆ ಎಷ್ಟು ಚುರ್ಚುರ್

ಮೂಡು ಸರಿ ಇದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ತಾತ butterscotch flavour

ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ದೂರ್ವಾಸ ಮುನಿ ನಮ್ಮ hitler

Short term memory loss ತಾತನಿಗೆ ನಮ್ಮ ಗಜಿನೀ ತರ

ಆದರೂ ಆಗಾಗ್ಗ punch dialogues ಬಿಡ್ತಾರೆ ನಮ್ಮ ರಜನೀ ತರ

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಲಿಯೂ ಹುಲಿಯೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವಾದರೂ

ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಗೋಲಿ ಹೊದೀಯೊಕ್ಕೆ ಬಿಡೊಲ್ಲ ನಮ್ಮ grandfatheru

ಬೇಸೆತ್ತು ಹೋಗಿದೆ ಜೀವನ

ಯಾವಾಗ ಮುಗಿಯುತ್ತೋ ಈ ಪಯಣ

ಇನ್ನೂ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಇದು ಆಗುತ್ತೆ history

ಇಲ್ಲಿಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ ಇದು ಉಳಿಯುತ್ತೆ ಇದು mystery

PS: ಇದು mystery ಆಗೆಯೇ ಉಳಿಯಲಿ ಎಂದು ನನ್ನ ಬಯಕೆ. ಅದನ್ನು ನೀವು ಪಾಲಿಸುವಿರೆಂದು ನನ್ನ ಹರಕೆ :)

This entry was posted on Sunday, November 16, 2008 at Sunday, November 16, 2008 and is filed under . You can follow any responses to this entry through the comments feed .

7 comments

Nam thathange ondu student na kavi mado thakath ide antha thileethu ;)

November 17, 2008 at 12:14 PM

Cool..Nicely Written..

November 20, 2008 at 10:20 AM

ur thatha has inspired u a lot that i can see from ur poem"long live the thathas of such inspiration values "

November 21, 2008 at 12:11 AM

yappppaaaaaaaaa..... :(:(

November 21, 2008 at 5:11 PM
This comment has been removed by the author.
November 21, 2008 at 8:39 PM

Awesome!! My sisters say my grandfather was like this too.. though he was extra careful around me since I had the double-distinction of being the youngest and the only boy among all the kids!!

April 9, 2009 at 10:15 PM

@Sreejith: :) :) :) The grandfather here is not the one in my bloodline.. Will tel you offline whom i was referring to!!! :)
And i am sure you would have thanked God a several hundred times being born as the youngest boy!!! ;) Lucky you!!!

April 9, 2009 at 10:22 PM

Post a Comment